Գնալու որոշումս միանշանակ էր և անքննելի.Արա Բաբուջյան

  • May 02, 2022
«Կիրակի էրարթնացա, սրճում էիծխում ու նորություններն էի թերթումպատերազմի մասին լուրերը տեսնելուց հետո, ուղղակի հագա համազգեստսվերցրի պայուսակստանեցիներին ասացիոր գնում եմ առաջին անհրաժեշտության պարագաներ ուղարկելու առաջնագիծ։ Ընկերներով հավաքեցինք սնունդ, տաք հագուստ տղաների համար, դեղամիջոցներիսկ երեկոյան գնացինք զինկոմիսարիատ։ օրվա «քաշքշուքից» հետո մեկնեցինք Արցախ՝ տարբեր ուղղություններով։Գնալու որոշումս միանշանակ էր և անքննելինույնիսկ մայրս չփորձեց ինձ հետ պահել իմ որոշումից»։

Այսպիսի նախադասություններով է Արա Բաբուջյանը սկսում պատմել թե ինչպես որոշեց մեկնել առաջնագիծ և պայքարել  հայրենիքիհամար:Նա գիտակցոմ էր,որ իր ընտրած ճանապարհը հնարավոր է միակողմանի լինի, սակայն նրա ներքին վստահությունն ու հանգստությունը միշտ զարմացրել են ընկերներին և զինակիցներին:

 

Արան պատերազմից առաջ ընդունվել և սովորում էր Երևանի Թատրոնի և Կինոյի պետական ինստիտուտի՝ դերասանական արվեստ բաժնում, արդեն 2-րդ կուրսի ուսանող է։ 6 տարեկանից զբաղվել է ֆուտբոլով ՝ Երևանի «Բանանց ՖԱ» ( ներկայիս՝ «Ուրարտու ՖԱ» ) -ում։ 13 տարեկանում տեղափոխվել է Երևանի «Ֆուրման ՖԱ» ու շարունակել կարիերան մինչև 17 տարեկան։ Ծնկի վնասվածքի և տեսողական խնդրի պատճառով դադարեցրել է ֆուտբոլային կարիերան և սկսել  զբաղվել դերասանական արվեստով։ Չնայած այս վնասվածքների նա ծառաել է և իր պարտքն է տվել հայրենիքին:

Նախասիրություներից գլխավորը միշտ եղել է և կմնա ֆուտբոլըդրանից զատ կարդում է գեղարվեստական գրականություներգում և գրում  բանաստեղծություններ, քառյակներաքրոստիկոսներերգեր և էսսեներ։

Արան ծառայության ընթացքում արժանացել է«Հայոց Բանակի Գերազանցիկ» և «Քաջարի Մարտիկ» շքանշաններն,ինչպես ինքն է ասում,զինվորական «այբուբենին ու մշակույթին » լիարժեք տիրապետում է: Սակայն,երբ նրան հարցրինք թե ինչ սովորեցրեց պատերազմընա պատասխանեց.

 

–«Սովորեցի ամենածանր պահինհարազատներիս հետ շփվելուց , ձևացնել , որ բացարձակապես ամենինչ հիասքանչ էնույնիսկ այն դեպքում , երբ 30 րոպե առաջ բախտի բերմամբ էի ողջ մնացել։ Եզրակացություններս դրվագային և ըստ իրավիճակի էրգլոբալ եզրակացություններ վաղուց էի արել:

Պատերազմը ըստ Արայի,իր կյանքում շատ բան սովորեցրեց, փոխեց  հոգեբանությունընյարդային համակարգը և սիրելիներին ավելի ու ավելի կարևորելու հատկությունՆա կյանքում սկսեց արժևորել մարդ լինելը,  ըստ նրաեթե դա կամնացածը բնականոն հունով կընթանա:

 

Արան երազանքներ չունի,ասում է.

 Երազանքներ աշխատում եմ չունենալորևէ երազանք ունենալու դեպքումայն վերածում եմ նպատակի և ձգտում դրանց կատարմանը։

 

Նպատակսկարևոր լինել հարազատներիս և հասարակության համարձգտում եմ գործովս մնայուն և օգտակար հետք  թողնել հետագա սերունդներինլինել լավ օրինակ ՝ շրջապատիսև մոտիվացիայի աղբյուր եկող սերունդների համար:

Արայի նման շատ երիտասարդներ մեկնեցին առաջնագիծ,ստեղծելով իրենց կյանքի պատմությունը՝ իրենց իսկ ձեռքերով:Օրինակ հանդիսանալով մյուսներին և ապագա սերնդին մոտիվացիա տալով:

Սիլվի Գրիգորյան
ԵՊՀ ժուռնալիստիկայի ֆակուլտետ 4-րդ կուրս

Մեկնաբանություն

Որոնում