Տաղանդ և համառություն․ հայ աստղերը զրոյից դեպի փառքի ճանապարհ․ StarNews-ի բացառիկ անդրադարձը

Հայկական շոուբիզնեսում կան արվեստագետներ, որոնց հաջողության ճանապարհը հեշտ ու ուղիղ չի եղել։ Նրանց պատմությունները սկսվել են զրոյից՝ դժվարություններով, կասկածներով, երբեմն էլ շրջապատի անհավատությամբ։ Սակայն հենց այդ ճանապարհն է ձևավորել նրանց՝ որպես ուժեղ, կայացած և ինքնուրույն անհատներ։

Տաթև Ասատրյան
Տաթև Ասատրյանը իր համերգներից մեկի ընթացքում անկեղծորեն պատմել է մանկության ամենադժվար տարիների մասին։ Երգչուհու խոսքով՝ տատիկի մահից հետո ընտանիքի միակ խնամակալը մայրն է մնացել, ով վատառողջ է եղել և ի վիճակի չի եղել աշխատելու։ Այդ տարիներին ընտանիքի ապրուստի միակ միջոցը Տաթևի երգելն էր, երբ նա ընդամենը 8 տարեկան էր։

Երգչուհին հիշում է, թե ինչպես էր իր երգով կարողանում նույնիսկ դեղատան աշխատողների սրտերը շահել, ինչի շնորհիվ երբեմն մոր համար անհրաժեշտ դեղերն անվճար էին տրամադրում։ Հիշարժան էր նաև նրա առաջին հաղթանակը մանկական երաժշտական մրցույթում․ ստացած դրամական պարգևով ընտանիքը կարողացել է գնել տան փայտի վառարանը։ Տաթևը շեշտում է, որ այդ տարիներին իր կյանքում եղել են մարդիկ, որոնք մեծ աջակցություն են ցուցաբերել և թեթևացրել ընտանիքի դժվար օրերը։

Ալլա Լևոնյան
Ալլա Լևոնյանն իր ճանապարհը կերտել է բացառապես սեփական ուժերով։ «Ես ինքս եմ կերտել իմ ճանապարհը․․․ ես իմ ձգտումներին հասնող մարդ եմ, բախտավոր մարդ եմ, հաջողակ մարդ եմ ինչ-որ տեղ, որ շատ դժվարությունների միջով անցնելիս, ճանապարհին ինձ հանդիպել են լավ մարդիկ»,– անկեղծորեն խոստովանել է երգչուհին։

Նա պատմել է, որ Երևան գալուց հետո իրեն չեն ընդունել, նույնիսկ ծաղրել են այն փաստը, որ գյուղից է եկել։ Սակայն ամեն բեմ բարձրանալուց հետո հենց նրանք, ովքեր ժամանակին ծիծաղել էին, հոտնկայս ծափահարել են այդ «գյուղի աղջկան», գնահատելով նրա տաղանդն ու համառությունը։ Ալլան ապացուցել է, որ աշխատանքը և համառությունը կարող են հաղթահարել ցանկացած դժվարություն։

Անահիտ Կիրակոսյան
Անահիտ Կիրակոսյանն իր ուղին սկսել է Վանաձորից՝ տեղափոխվելով Երևան և հենվելով բացառապես սեփական տաղանդի ու աշխատասիրության վրա։ Չնայած այն հանգամանքին, որ ընտանիքում, մասնավորապես հոր կողմից, սկզբնական շրջանում եղել է դիմադրություն արտիստական ուղի ընտրելու հարցում, Անահիտը չի հրաժարվել իր նպատակից։ Ժամանակի ընթացքում նա կարողացել է համոզել նաև հորը՝ վստահեցնելով, որ իր ընտրությունը գիտակցված է և լուրջ։

Երևան տեղափոխվելով՝ Անահիտը սկսել է գրեթե զրոյից՝ փոքր քայլերով, սեփական տաղանդի, աշխատասիրության և համառության շնորհիվ հասնելով առաջին հաջողություններին։ Այսօր նա հանդիսանում է այն արտիստներից մեկը, ով իր օրինակով ցույց է տալիս, որ սեփական ճանապարհը հնարավոր է կերտել նույնիսկ երբ շրջապատում բոլորը չեն հավատում քո երազանքին։Եզրափակում

Տաթև Ասատրյանը, Ալլա Լևոնյանը և Անահիտ Կիրակոսյանը ապացուցում են, որ սեփական ուժերը, համառությունն ու հավատը՝ այդ հիմքի վրա կառուցված աշխատանքը, կարող են փոխել ցանկացած ճակատագիր։ Այս երեք կանանց պատմությունները ոգեշնչում են՝ հիշեցնելով, որ «զրոյից սկսելը» երբեմն դառնում է ամենամեծ առավելությունը։